Sprinkhanenzwerm
De sprinkhanenzwerm
Harderwijk - Op zaterdag 28 maart krioelt het van de creativiteit bij Studio MiSt. Grote, van papier gevouwen sprinkhanen liggen klaar om tot leven te worden gebracht. Met slechts drie kleuren, cyaan, magenta en geel, mengen de deelnemers zelf een rijk palet en geven zij iedere sprinkhaan een uniek karakter.
Als inspiratie dienen kunstwerken van bekende kunstenaars. Maar kopiëren is niet het doel. Juist door de ontmoeting tussen de inspiratiebron en het eigen talent ontstaat er iets nieuws: een persoonlijk kunstwerk dat niemand anders had kunnen maken.
De kleurrijke sprinkhanenzwerm staat symbool voor de visie van Studio MiSt. In een wereld vol influencers, reclames, trends en algoritmes is het verleidelijk om anderen te volgen. Hoe bijzonder is het om te ontdekken dat je zélf iets kunt bedenken, ontwerpen en creëren?l
Iedere beschilderde sprinkhaan vertelt een eigen verhaal. Samen vormen ze een zwerm vol fantasie, eigenheid en creativiteit. Een feest voor het oog èn een ode aan de kracht van de menselijke verbeelding.
Je schoen zetten
De kunstwerken van de cursisten
Harderwijk - Na maanden vol inspiratie, experimenteren en schilderplezier sluiten we de schildercursussen van september 2024 feestelijk af met een bijzondere driedaagse expositie op de sfeervolle Vischmarkt in Harderwijk. Een prachtige locatie waar de kunstwerken van onze cursisten alle ruimte krijgen om te stralen en waar bezoekers van dichtbij kunnen ervaren hoeveel talent, groei en persoonlijke verhalen er op het doek zijn vastgelegd.
Iedere deelnemer heeft tijdens de cursus een eigen beeldtaal ontwikkeld. Van kleurrijke landschappen en sfeervolle stillevens tot verrassende abstracte werken: elk schilderij laat zien hoe bijzonder het is wanneer iemand zijn of haar creativiteit de ruimte geeft.
Maar kijken is niet het enige wat je kunt doen. Tijdens de expositie nodigen we de bezoekers uit om zelf onderdeel te worden van het kunstfeest. Laat een persoonlijke review achter voor de kunstenaar en beschilder zelf een miniatuurschilderijtje op een koelkastmagneet.
De toegang is gratis, maar we hebben wel een kleurrijke wens. Zet je schoen op de kartonnen loper en maak een klein kunstwerk van de afdruk met je naam, met oliepastel, met kleur en met fantasie. Alle bezoekers nemen enthousiast deel en het resultaat, een kleurrijke schoenenloper is nog altijd in ons atelier te bewonderen.
Aan alle creatieve bezoekers: van harte bedankt voor de vrolijke medewerking.
Kunstwerk van de hele school voor de juf
De juf als jubilaris, 40 dienstjaren in het onderwijs
40 jaar onderwijs, verbeeld in een gezamenlijk kunstwerk
Veertig jaar met passie voor de klas. Dat is een bijzondere mijlpaal die vraagt om een cadeau met betekenis. De collega's wilden de jubilerende juf niet alleen verrassen met een feest, maar ook met een blijvende herinnering waarin de waardering van alle leerlingen zichtbaar wordt. Vanuit een kunsteducatieve visie ontstaat het idee om samen één groot schilderij te maken, waarin iedere leerling een eigen, onmisbare bijdrage levert.
Een dergelijk project vraagt om een doordachte organisatie. Hoe geef je honderden leerlingen de ruimte om creatief te zijn zonder dat het eindresultaat zijn samenhang verliest? Door het proces zorgvuldig vorm te geven, kan het schilderij in verschillende etappes ontstaan. Elke klas werkt op een eigen moment aan een onderdeel van het kunstwerk, waardoor iedere leerling voldoende tijd krijgt om een persoonlijke bijdrage te leveren.
Niet alleen de afbeelding zelf, maar ook het maakproces weerspiegelt waar onderwijs om draait: samenwerken, elkaar zien, talenten ontwikkelen en bijdragen aan iets dat groter is dan jezelf.
Het uiteindelijke kunstwerk is daarmee veel meer dan een cadeau. Het is een tastbare herinnering aan veertig jaar betrokken onderwijs én aan de kracht van kunsteducatie om mensen met elkaar te verbinden, persoonlijke expressie ruimte te geven en gezamenlijke betekenis te creëren.
Iedereen staat buiten als de juf arriveert in de open wagen. Het schilderij wordt op het plein onthuld en bewonderd.
Kunstwerk bij Aaltjesdag
Kunsten op Aaltjesdag
Tijdens Aaltjesdag nodigden we bezoekers uit om niet alleen naar een schilderij te kijken, maar er ook onderdeel van te worden. Het gezamenlijke kunstwerk vormt het uitgangspunt voor een kunsteducatieve activiteit waarin fantasie, persoonlijke keuzes en ontmoeting centraal staan.
Op het schilderij zijn verschillende landschappen afgebeeld: een zonnig strand, kabbelend water, de zee, indrukwekkende bergen, een groen bos en een hemel met zowel de zon als de maan. De vraag aan iedere deelnemer is eenvoudig, maar zet aan tot nadenken: Waar voel jij je het meest thuis?
Iedere bezoeker maakt vervolgens een klein poppetje voor zichzelf. Door dit poppetje een plek te geven op het schilderij ontstaat een persoonlijke verbinding met het kunstwerk. De deelnemers maken bewust een keuze en vertellen spontaan waarom juist die plek hen zo aanspreekt. Zo komen herinneringen aan vakanties, dromen over verre reizen of gevoelens van rust en ruimte in de natuur naar boven.
Het is die dag warm en gelukkig staan we onder de bomen. Veel bezoekers personaliseren hun poppetje en plaatsen het op hun favoriete lokatie. Was jij er ook bij? En kun jij je poppetje nog terug vinden?
Iedereen van harte bedankt voor de vrolijke medewerking.
Recyclefestijn 'Oude meuk is leuk'
Kom be-schilderen!
Op het Recyclefestijn staat een groot, oud fotodoek van de Amsterdamse grachten klaar voor een nieuw avontuur. Het doek is geen kunstwerk dat af moet, maar een speelveld voor verbeelding, experiment en ontmoeting. Wat ooit een foto was, verandert door de handen van de bezoekers in een gezamenlijk kunstwerk dat steeds opnieuw ontstaat.
Met slechts drie kleuren – magenta, yellow en cyaan – gaan bezoekers op ontdekking. Welke kleuren verschijnen als je durft te mengen? Wat gebeurt er als jouw penseelstreek die van iemand anders ontmoet? Er is geen voorbeeld om na te maken en geen goed of fout. Iedere keuze opent nieuwe mogelijkheden en iedere deelnemer draagt bij aan het verhaal van het doek.
De penselen maken het spel compleet. Ze zijn anderhalve meter lang, een vondst uit de coronaperiode, en dagen uit om op een andere manier te schilderen. De afstand tussen hand en penseel vraagt om vertragen, afstemmen en soms zelfs samenwerken. Je kunt niet alles controleren; juist daardoor ontstaat ruimte voor toeval, nieuwsgierigheid en verrassende ontdekkingen.
Zo krijgt niet alleen het oude fotodoek een tweede leven, maar ontdekken bezoekers dat kunst ontstaat door te spelen, te onderzoeken en samen betekenis te geven aan wat er onderweg verschijnt.
Kunstenaars, van harte bedankt voor jullie vrolijke medewerking.
Openingsfeestje: Een nieuw sprinkhaanproject
De sprinkhanenzwerm
Harderwijk - Het nieuwe schilderseizoen openen we met een feestelijke bijeenkomst waarin spel, verwondering en onderzoek de hoofdrol spelen. De sprinkhaan is opnieuw ons uitgangspunt, maar dit keer begint het avontuur met niets meer dan een vierkant vel papier. Geen voorbeeld om na te maken en geen vastomlijnd einddoel, maar een uitnodiging om nieuwsgierig te zijn en al doende te ontdekken wat er kan ontstaan.
Vanuit de ludodidactiek staat niet het perfecte resultaat centraal, maar het creatieve proces. Door te spelen met vormen, kleuren en mogelijkheden ontstaat ruimte voor eigen keuzes en persoonlijke verbeelding. De deelnemers worden uitgedaagd om te kijken, te experimenteren en zich te laten verrassen door wat er onder hun handen groeit.
Memphis Design
Als inspiratiebron verkennen we het Memphis Design, dat op dat moment te zien is in het Gronings Museum. De uitbundige kleuren, grafische patronen en onverwachte combinaties dagen uit om los te komen van vanzelfsprekende oplossingen. Er is geen goed of fout; iedere keuze verandert de uitstraling van de sprinkhaan en vertelt iets over de maker. Zo wordt zichtbaar dat kunst niet begint bij techniek, maar bij durven onderzoeken en betekenis geven aan wat je maakt.
Tijdens het werken ontstaan gesprekken, worden ideeën gedeeld en kijken deelnemers nieuwsgierig naar elkaars oplossingen. De één ontdekt een opvallende kleurencombinatie, de ander vindt een verrassend patroon. Door samen te werken en elkaar te inspireren groeit niet alleen het vertrouwen in het eigen creatieve vermogen, maar ook het besef dat verschillen een bron van nieuwe mogelijkheden zijn.
Chocolade sprinkhaan
In de pauze krijgt het thema een speelse wending. Chocolade-sprinkhanen zorgen voor verbazing, humor en veel gespreksstof. Ook dit moment hoort bij het leerproces. Samen lachen, proeven en ervaringen delen versterkt de verbondenheid binnen de groep en creëert een open sfeer waarin iedereen zich vrij voelt om te experimenteren.
Origami
Na de pauze verandert het platte vel papier langzaam in een ruimtelijke vorm met behulp van de Japanse vouwkunst origami. Het vouwen vraagt om aandacht, geduld en doorzettingsvermogen. Soms gaat een vouw mis, soms moet er opnieuw worden begonnen.
Kleurrijke opening van het schilderseizoen
Wanneer de kleurrijke sprinkhanen uiteindelijk tot leven lijken te komen, wordt duidelijk dat iedereen dezelfde reis heeft gemaakt, maar een heel eigen bestemming heeft bereikt. Geen enkele sprinkhaan is hetzelfde, omdat iedere deelnemer zijn eigen keuzes, ervaringen en verbeeldingskracht heeft ingezet.
Zo wordt de feestelijke opening van het schilderseizoen meer dan een creatieve workshop. Het is een gezamenlijke ontdekkingstocht waarin spel, verwondering en ontmoeting leiden tot nieuwe inzichten. Kunst wordt een middel om jezelf en de ander beter te leren kennen, waarbij het proces minstens zo waardevol is als het kunstwerk dat uiteindelijk mee naar huis gaat.
Samen een kunstwerk maken
Teamwork
Het bedrijf waarin deze deelnemers werken heeft affiniteit met Studio MiSt, ze produceren verf!
Ze fabriceren en leveren gespecialiseerd verf voor diverse automerken. Vandaag gaan ze aan de slag met acrylverf en maken ze met lange penselen een schilderij dat op hun afdeling komt te hangen.
Bij de aanvang is er genoeg discussie om tot een weloverwogen beslissing te komen over wat ze gaan schilderen. En als dat bepaald is kiezen ze voor de kwaststreek van Monet en beginnen te schilderen met korte penseelstreken.
De kers op de taart is de snelle wagen die heel precies en met veel details erin wordt geschilderd. Is het ze gelukt om de wagens snelheid te geven?
Creatieve lessen vanuit huis
De sprinkhaan als inspiratiebron
Tijdens de corona crisis dreig ik, ondanks de online lessen van ArtEZ behoorlijk afgestompt te raken. Ik houd van interacties en kan nooit genoeg krijgen van beelden, tekensten en ontmoetingen. De ontdekking van de sprinkhaan geeft me de mogelijkheid om nieuwe werelden te ontdekken, simpelweg omdat ik zeer weinig van sprinkhanen weet. Daarmee red ik mijn studie en mijn lessen voor mijn schilderstudio.
Motiveren en stimuleren vanuit huis
Normaal gesproken komen we samen in de studio waar alles gereed staat. De deelnemers trekken een schort aan en ik vertel de opdracht van de avond. Deze start van de avond maakt de deelnemers los van dagelijkse bezigheden en zet ze in de creatieve stand. In coronatijd is dit onmogelijk: er is geen fysiek contact of interactie tussen de deelnemers en de docent mogelijk.
Ik moet iets verzinnen om mijn deelnemers te inspireren en te activeren, zonder dat ik erbij aanwezig ben. Voor het enthousiasmeren en motiveren van de deelnemers laat ik iedere opdracht vooraf gaan door een doe-opdracht. Het beluisteren van een verhaal, het spelen met keukenmaterialen, het maken van een patroon en het ontdekken van het platte perspectief met google. Het onderzoeken tijdens de voorbereiding stimuleert het creatieve denken als voorbereiding op het tekenen of schilderen.
Een eigen atelier
Een mooie bijvangst van de coronatijd zijn de schilder- en tekenplekken die de deelnemers voor zichzelf hebben gecreëerd in huis. Dat was ook even spannend: komen ze wel weer schilderen in de studio, of bevalt het te goed op de eigen lokatie? Maar gelukkig zijn ze weer terug in de studio, op zoek naar nieuwe uitdagingen, interventie, samenwerking en gezelligheid.
Mijn kunsteducatie project voor ArtEZ
De sprinkhaan: natuur en techniek
Tijdens mijn studie bij ArtEZ, Master Kunsteducatie, heb ik me geconcentreerd op de woestijnsprinkhaan. Terwijl in de wereld de corona maatregelen van kracht zijn, hebben de boeren in de Hoorn van Afrika te maken met grote wolken sprinkhanen die de akkers leeg eten. Een bijzonder fenomeen dat ik alleen ken van de beelden op tv. Ik vraag me af waar het insect vandaan komt en waarom het er opeens zo veel zijn.
Tevens voel ik een link met de situatie tijdens de coronatijd. Als iemand de aarde van bovenaf bekijkt, zou die zich dan juist afvragen waar al die krioelende mensen zijn gebleven tijdens deze lockdown?
De hersenen van de sprinkhaan
Bij mijn onderzoek lees ik dat de hersenen van een solitaire sprinkhaan een andere opbouw laten zien dan de zwermsprinkhaan. Ik vraag me af of dat ook bij mensen het geval is. Zijn onze hersenen veranderd tijdens onze geïsoleerde leven in de lockdown? En hoe snel ervaren we 'dicht bij elkaar zijn' weer als gewoon?
Schilderlessen op afstand
Gedwongen door de situatie geef ik schilderlessen op afstand aan mijn deelnemers. Dit is een geheel nieuwe ervaring. Samen met de deelnemers ontdekken we dat privé-schilderen een prettige ervaring kan zijn en de deelnemers realiseren een mooie schilderplek in de eigen woning.
Het samen schilderen, elkaars werk bekijken en bespreken, wordt gemist, vooral elkaar bemoedigen, uitdagen en afkijken en gluren kan je zienswijze verruimenen en je aanzetten tot meer creativiteit.
Buiten schilderen
Als we door de versoepelingen, nog tijdens de coronatijd, eindelijk weer bij elkaar mogen komen organiseer ik een buitenworkshop met grote sprinkhanen, gevouwen van grote tekenvellen. De deelnemers kiezen het werk van een kunstenaar als inspiratiebron en beschilderen de sprinkhanen met acrylverf: er ontstaat een nieuwe soort sprinkhaan.
Sprinkhaan als lekker hapje
Tijdens de workshop bied ik de deelnemers een sprinkhaan aan als versnapering. Dit kan een oplossing zijn voor het grote voedselprobleem nu de wereldbevolking zo snel groeit. De reacties op dit hartige hapje zijn heel verschillend.
VOUWEN, PLOOIEN
De gevouwen sprinkhaan
De studie kunsteducatie bij ArtEZ sluiten we af met de expositie, de Finals in de Grote Kerk in Zwolle. Er is mij veel aan gelegen om mijn studie fysiek af te sluiten: Kunst is voor mij een onderzoek van de zintuigen: horen, zien, voelen, proeven en ruiken en daar past de ervaring van de Finals in de grote kerk perfect bij.
Het lukt me om het belang van de presentatie over te brengen op de medestudenten. De groep van de Master Kunsteducatie ontvouwt zich tijdens de Finals als een samenvallend geheel en we ontvangen van diverse kunstenaars en kunsteducators complimenten over de zichtbaarheid van onze studie.
Ik presenteer mijn laatste sprinkhaan: gevouwen van een bestaand schilderij. Het schilderij op het papier is nu verborgen in de plooien van de vouwkunst.
Een passerende student merkt op dat hij nieuwsgierig is naar het schilderij: hij wil de sprinkhaan ontvouwen om het schilderij te zien welke afbeelding de sprinkhaan verbergt.
Vouwen en ontvouwen
Biologen merken op dat alles in de natuur wat zich ontwikkelt en verandert, is geplooid en gevouwen: gebergten, bloesems, de hersenen.
"Het leven is een oneindig proces van vouwen en ontvouwen." www.dekennisvannu.nl (deze website is er niet meer, staat te koop)
Vouwen en ontvouwen zijn mooie uitgangspunten voor kunst- en schilderlessen. Deelnemers kunnen kiezen wat ze willen laten zien 'ontvouwen' en wat ze willen beschermen, 'invouwen'.
Landschapskunst als onderwerp voor kunsteducatie
Riff, PD #18245
Bij Elburg in de polder bezoek je het Riff, PD#18245, het achtste landschapskunstwerk van de provincie Flevoland.
Kunstenaar Bob Gramsma creëerde, ter gelegenheid van 100 jaar Zuiderzeewet, dit monument met als bouwmateriaal de Zuiderzeegrond; zand, stenen en grint. De kunstenaar liet een grote heuvel opwerpen en in die heuvel is het kunstwerk uitgegraven.
Bob Gramsma: ,,Ja, we gingen graven tot het grondwaterpeil. Van bovenaf. Graven is ruimte scheppen zonder te bouwen hè. Er ontstond een holte die we hebben bekleed met spuitbeton. We legden een vloer aan, een trap en er kwam een dak op.’’ (uit: De Stentor, Herre Stegenga)
De vorm van het Riff PD#18245 is een inspiratiebron voor een kunstles, waarbij de constructie en vorm een hoofdrol spelen, alsmede het materiaal waarmee de deelnemers aan het werk gaan: acrylverf en gel.
De huid van het Riff is weerbarstig en met het materiaal en een kaartje, waarmee we de verf met gel op brengen, komt er reliëf in het kunstwerk die ook na droging zichtbaar blijft.
STARTEN, ONTDEKKEN
en LOSLATEN
Land Art Flevoland
Bovenstaand schilderij is een gezamenlijk project op een schilderdoek van 80 x 80 cm. Naast het samen schilderen is een extra vervreemding ingebouwd; de penselen zijn 125 cm lang. Hierdoor heb je direct afstand tot je werk en zijn je bewegingen onnatuurlijk. Alsof je met links schildert terwijl je rechtshandig bent.
Een mooi project voor bewustwording, vernieuwing, ontdekking en loslaten.
Gramsma geeft aan dat nà de oplevering hij de regie verliest over zijn kunstwerk: "Het beeld kan nu geannexeerd worden door de natuur. Aarde zal zich aan het beton hechten, mos ook. Regenwater stroomt over de rand, het beeld gaat veranderen. Hoe, dat weet ik niet. Dat ligt aan het weer, aan de temperaturen. Dit beeld is nooit klaar.’’ (uit: De Stentor, Herre Stegenga)
De kunstenaar als inspiratiebron
In november 2021 wordt l'Arc de Triomphe in Parijs ingepakt, een kunstwerk van Christo en Jeanne-Claude.
Het inpakken geeft een hernieuwde kijk op voorwerpen en gebouwen.
Ik grijp het onderwerp aan voor een kunstles, waarin de ingepakte voorwerpen de inspiratiebron zijn voor het maken van een schilderij of tekening. De bomen zijn door het inpakken abstracte figuren geworden, het eiland heeft opeens een hele andere betekenis, je kunt er immers nu heen lopen, en de brug oogt zacht met vloeiende overgangen, de boom is opeens een massief geheel zonder de transparantie tussen de takken.
Christo en Jeanne-Claude
De kunst van Christo en Jeanne-Claude laat een tijdelijke verschuiving zien in de manier waarop wij naar de wereld kijken. Zij maken wat vertrouwd is, vreemd en ontnemen het object zijn vanzelfsprekendheid. Hierdoor kijkt de bezoeker anders naar het object, je wordt gedwongen om opnieuw te kijken om te zien of je het object nog herkend.
Een ingepakt monument wordt niet verborgen, maar juist opnieuw zichtbaar gemaakt. Het oog, dat gewend was geraakt aan de dagelijkse aanwezigheid van een brug, een kustlijn of een regeringsgebouw, wordt gedwongen opnieuw te kijken.
Denk aan de manier waarop stof over architectuur valt: plooien vangen het licht, spanningen tekenen zich af langs de constructie, wind maakt het oppervlak levend. De materie van het doek onthult de vorm die het bedekt. Het gaat niet om wat verborgen wordt, maar om wat door de bedekking zichtbaar wordt.
Op Reis met de VW Kever
Inspiratiebron: Bram Esser
Tijdens mijn studie Master Kunsteducatie ontmoet ik publicist, filosoof en ontdekkingsreiziger van het alledaagse, Bram Esser. Hij nodigt ons uit om op reis te gaan met een ander idee over de bestemming: laat je reis bepalen door bijvoorbeeld een dobbelsteen, een ontmoeting of een herinnering. Direct schiet de VW Kever door mijn hoofd. Maar voordat ik aan een fysieke reis vorm kan geven, breekt de corona uit.
Op het internet ontdek ik de ingepakte kever van Christo en Jean-Claude, gecreëerd in 1963, mijn geboortejaar.
Het is voor mij een signaal om toch op reis te gaan met de kever. In 2022 gaan we naar Noorwegen.
Posten op Social Media
Art Imitating Life - Art project van Suzanne Heintz
Een nieuwe studie aan de HKU in Utrecht introduceert een nieuwe studielijst met boeken over Gamification: o.a. het toepassen van spelelementen om gebruikers meer te laten ervaren en meer te motiveren.
Rollenspel
Een spel dat iedereen kent uit zijn/haar jeugd is het rollenspel met poppen, levensecht of miniatuur, waar je mooie scenario's om heen bouwde.
Als er nu een mooi moment afspeelt in je leven, kun je die met anderen delen via social media. Dat is leuk om te doen en de mindere momenten, die we graag vergeten, die posten we niet.
Suzanne Heintz
De Amerikaanse fotografe Suzanne Heintz legt op een wel heel bijzondere manier de highlights van haar leven vast met haar man en dochter, geen echte, het zijn twee etalagepoppen!
De foto's van haar project tonen haar reizen. Wat een uitdaging moet dat zijn om daar met je poppen een geënsceneerde foto te maken. En ook huiselijke tafereeltjes, 't dagelijks leven, legt ze vast.
Project model
Dit onderwerp is een mooie aanvulling op het project waar we in januari 2022 mee gestart zijn. De deelnemers hebben figuren geschilderd vanaf foto's van kunstvoorwerpen en schilderijen en ze schilderde vanuit observatie een kleine ledepop en een levenshoge etalagepop. Suzanne Heintz biedt met haar foto's een scala aan tafereeltjes als inspiratiebron voor de cursisten.
Geïnteresseeerd geraakt in deze kunstenaar?
Er is een uitzending van de AVRO Tros: Close Up, Seizoen 173 Afl. 8, maar die is verplaatst of verwijderd.
Schilderijen van de deelnemers
Op de website van deze kunstenaar en fotograaf vind je bijzondere foto's van dit unieke kunstproject.
www.suzanneheintz.com/photography/recent-work/
De kodakmomenten
Suzanne Heintz vermeldt: "Herinneringen vastleggen was bij ons thuis dé manier om het gezinsgevoel te ervaren. Wij hadden echt van die Kodakmomenten. Die waren ook echt alleen voor de camera. Het werd pas echt wat als er een camera in de buurt was. Dan poseerden we lachend bij het bord van de bezienswaardigheid die we bezochten. Dat waren onze gezinsmomenten. Het ging om het plaatje. Die afbeeldingen fungeerden als een soort anker voor ons... want daarop ging alles tenminste wel goed." (www.avrotros.nl/close-up)
De reuzen in Leeuwarden
De Reuzen van Royal De Luxe
Leeuwarden is in 2018 de culturele hoofdstad van Europa en tijdens dit jaar vinden er culturele activiteiten plaats in de stad en in Friesland.
Zo vindt er een spectaculair straattoneel plaats met reuzen van wel 11 meter hoog uitgevoerd door een Frans gezelschap: Royal de Luxe. Zij willen het theater naar het publiek brengen en wandelen met de reuzen door een groot gebied.
De grote poppen draaien met hun hoofd, knipper met de ogen bewegen de mond, ze lijken te leven. Maar in werkelijkheid zijn er tientallen mensen nodig om de reuzen in beweging te krijgen en te houden. Om de poppen heen is een stellage opgebouwd waarin vrijwilligers de pop aansturen en met de nodige acrobatiek, kunnen ze de poppen laten lopen.
Tijdens het wakker worden van de meisjesreus, het douchen, het lopen valt al snel op dat je vergeet dat de reus een voorwerp is, opgebouwd uit kunstmatige stoffen. Je gaat een beetje van ze houden, ze gaan leven, je denkt met ze mee te kunnen voelen. Dat invoelen en inleven is een fantastisch opbrengst van kunst beleven.
DE KUNST VAN HET WEGLATEN
De deelnemers kiezen een afbeelding met de reuzen en bepalen zelf wat ze willen schilderen en wat ze weglaten. Maar de boodschap moet helder blijven: het zijn geen mensen, het zijn reuzen. En dat moet het schilderij tonen.
Zoveel mensen
Wat ik bijzonder vind, is dat er zoveel vrijwilligers nodig zijn om één reus in beweging te brengen. De reus kan niks beginnen zonder de mensen en één mens kan de reus niet in beweging brengen. Er is een groep nodig en er is samenwerking vereist.
Inspiratie: de reuzen van Royal De Luxe in Leeuwaren
